Rouke van der Hoek

 

 Begin

 Publicaties

 Selectie

 Nieuw werk

 Strips

 Nieuws

 Links

 Contact

 

 

 

 

 

 

Historie van de zuurstof

 

 

Vermoedelijk snuif je nu een zuurstofmolecuul op

die ook door de longen van Napoleon ging

tijdens de slag bij Waterloo.

 

Vrijwel zeker inhaleer je lucht die door de Führer

is uitgeademd in de bunker, Berlijn 1945.

Geharnaste statistici hebben dit uitgerekend.

 

Bepaalde leiders laten zich niet wegblazen,

al is de bunker verdonkeremaand

en de halfverbrande Hitler, op een kaakbeen na,

 

bij Moskou begraven. Zodat hij toch zijn doel bereikte.

Wordt de wereld er intussen mooier op? Beter?

Hoe harder we de steen vooruit duwen,

 

des te verder rolt hij steeds opzij.

Trots betreden we een nieuw tijdperk

maar ademen tweedehands lucht.

 

 

 

 

Penninga's molen

 

Het meisje dat mijn overgrootmoeder werd stapte

van de trans op het schuddend latwerk van de wiek

- de molenaarsdoop - en draaide mee opzij en omhoog

 

tot boven de kap naar gansdragende luchtlagen

met uitzicht op zilveren vaarten en meren

en de grijze omlijsting van de zee.

 

Steeds zo klauterend dat haar hoofd boven bleef.

Zonnige dagen dat kinderen boven de dorpen

naar een staat van onbevreesdheid zweefden.

 

In de herfst verzamelden er zich de ooievaars

om de visa voor Afrika te verdelen. Vliegvaardige jongen

met geklepper beloond, stuntelaars door snavelslag gedood.

 

Vast prik tot de molen zelf haar veren verloor,

de roeden het hoofd niet boven hielden,

besneeuwde velden wachtten op de witte vlag.

 

 

 

 

 

 

Een krijger verdwaald

 

 

Onze uitbundige rookoffers

mishaagden de goden.

Ze namen ons de winter af.

 

Eindpunt voor het sneeuwlandschap in de schilderkunst.

Helaas, Avercamps staalkaart van schaatshoudingen.

Vaarwel, geurloze bloemen op de ruiten van onze kinderkamers.

 

Niet meer dan één terrasloze maand

en het krabben van de autoruit

 als herinnering aan voorheen het witte, dode seizoen.

 

Bevroren tenen, dichtgesneeuwde loopgraven

of afdrijven op een ijsschots op de Zuiderzee.

Wat rest ons zonder deze strijd tegen de elementen?

 

Een beetje duwen tegen eigen vlees.

Kinderen maken die duwen

tegen hun eigen vlees.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Platte knoop

 

Twee touweinden

die elkaar symmetrisch omhelzen.

Basale schoonheid.

 

Al zó lang in mijn motoriek dat ik hem

in het donker kan leggen:

rechts over links, links over rechts.

 

Natuurlijke bondgenoot

van vingerdragende soorten

- voorwaarde voor onze veehoudende geschiedenis.

 

Matrozen van de Armada, onder golven geborgen,

karavaangeleiders op de Zijderoute,

vissers in kleine bootjes op rimpelende meren

 

kenden de platte knoop. Wij geven wij hem door

aan leergierige kinderen, verknopen

de levens van nieuwgeborenen en doden.