
Historie van de zuurstof
Vermoedelijk snuif je nu een
zuurstofmolecuul op
die ook door de longen van Napoleon ging
tijdens de slag bij Waterloo.
Vrijwel zeker inhaleer je lucht die door
de Führer
is uitgeademd in de bunker, Berlijn
1945.
Geharnaste statistici hebben dit
uitgerekend.
Bepaalde leiders laten zich niet
wegblazen,
al is de bunker verdonkeremaand
en de halfverbrande Hitler, op een
kaakbeen na,
bij Moskou begraven. Zodat hij toch zijn
doel bereikte.
Wordt de wereld er intussen mooier op?
Beter?
Hoe harder we de steen vooruit duwen,
des te verder rolt hij steeds opzij.
Trots betreden we een nieuw
tijdperk
maar ademen tweedehands lucht.
Penninga's molen
Het meisje dat mijn
overgrootmoeder werd stapte
van de trans op het
schuddend latwerk van de wiek
- de molenaarsdoop
- en draaide mee opzij en omhoog
tot boven de kap
naar gansdragende luchtlagen
met uitzicht op
zilveren vaarten en meren
en de grijze
omlijsting van de zee.
Steeds zo
klauterend dat haar hoofd boven bleef.
Zonnige dagen dat
kinderen boven de dorpen
naar een staat van
onbevreesdheid zweefden.
In de herfst
verzamelden er zich de ooievaars
om de visa voor
Afrika te verdelen. Vliegvaardige jongen
met geklepper
beloond, stuntelaars door snavelslag gedood.
Vast prik tot de
molen zelf haar veren verloor,
de roeden het hoofd
niet boven hielden,
besneeuwde velden
wachtten op de witte vlag.

Een krijger verdwaald
Onze uitbundige rookoffers
mishaagden de goden.
Ze namen ons de winter af.
Eindpunt voor het
sneeuwlandschap in de schilderkunst.
Helaas, Avercamps
staalkaart van schaatshoudingen.
Vaarwel, geurloze bloemen op de
ruiten van onze kinderkamers.
Niet meer dan één terrasloze
maand
en het krabben van de autoruit
als herinnering aan voorheen
het witte, dode seizoen.
Bevroren tenen,
dichtgesneeuwde loopgraven
of afdrijven op een ijsschots op
de Zuiderzee.
Wat rest ons zonder deze strijd
tegen de elementen?
Een beetje duwen tegen eigen vlees.
Kinderen
maken die duwen
tegen hun eigen vlees.
Platte knoop
Twee touweinden
die elkaar symmetrisch omhelzen.
Basale schoonheid.
Al zó lang in mijn motoriek dat ik
hem
in het donker kan leggen:
rechts over links, links over
rechts.
Natuurlijke
bondgenoot
van
vingerdragende soorten
- voorwaarde
voor onze veehoudende geschiedenis.
Matrozen van de Armada, onder golven
geborgen,
karavaangeleiders op de Zijderoute,
vissers in kleine bootjes op
rimpelende meren
kenden de platte knoop. Wij geven wij hem door
aan
leergierige kinderen, verknopen
de levens van nieuwgeborenen en doden.